Forum Hobbybrouwen.nl

Algemeen => Boekbesprekingen => Topic gestart door: Adrie op 19-04-2006 10:28 u

Titel: Barley Wines. F. Allen en D. Cantwell. Classic Beer Style Series nr. 11
Bericht door: Adrie op 19-04-2006 10:28 u
(http://s.s-bol.com/imgbase0/BOOKCOVER/FC/0/9/3/7/3/0937381594.gif)
Barley Wine
Dick Cantwell
 (http://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=691&url=http://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/barley+wine/Ntk/media_all/Nty/1/N/8299/Ne/8299/search/true/searchType/qck/index.html&f=TXL&name=bespreek)
Klik op het plaatje om het boek te bestellen.


Fal Allen en Dick Cantwell
Barley Wine. Classic Beer Style Series, deel 11. History, brewing, techniques, recipes.

Druk (1e, 2e, enz.): eerste (?)
Jaar uitgifte: 1998
Naam uitgever en plaats vestiging uitgever: Brewers Publications, Boulder, Colorado
ISBN nr.: 0-937381-59-4

Aantal pagina's: 198

Indien bekend kostprijs: $ 14,95

Onderwerp boek: Barley Wines, geschiedenis, smaak- en geurprofielen, brouwtechnieken, ingrediŽnten, professionele voorbeelden en recepten

Ook dit boek volgt het beproefde recept uit de Classic Beer Style Serie: de geschiedenis van de bierstijl, smaak- en geurprofielen, ingrediŽnten, brouwtechnieken, professionele voorbeelden en tenslotte recepten.

Het boek begint met een beschrijving van Barley Wines en andere zware bieren die gebrouwen werden en worden in het Verenigd Koninkrijk en hun neven in de Verenigde Staten. Het geeft een mooi overzicht van de verschillen en overeenkomsten, de veranderingen in de loop der tijd en hoe de bierstijl momenteel is. In het hoofdstuk over smaak- en geurprofielen wordt op dat laatste dieper ingegaan. Er blijken toch nog aardig wat verschilende soorten Barley Wines te zijn, waarbij er grote verschillen bestaan tussen de Engelse en Amerikaanse versies, voornamelijk in bitterheid. Sommige Amerikaanse bieren lijken wat bitterheid betreft op de Engelse, maar veel Amerikaanse versies zijn veel bitterder en worden uiteraard gebrouwen met andere ingrediŽnten.
Het hoofdstuk over ingrediŽnten behandelt de vijf elementen die er toe doen: mout, hop, gist, water en tijd. Barley Wines moeten rijpen en zijn dus minder geschikt om vers te drinken alhoewel niemand je tegenhoudt om je brouwsel al de eerste twee maanden na bottelen soldaat te maken. Laat er echter altijd een aantal liggen om de smaakevolutie waar te nemen.

Barley Wine brouwen doet een behoorlijke aanslag op je installatie, omdat er nogal wat mout nodig is per liter bier. Dit betekent dat er veel aandacht moet worden besteed aan alle stappen van het brouwen, met name het schroten, het maischproces, de filtering en natuurlijk vooral gistmanagement. Veel actieve gist toevoegen is zeer belangrijk wil je niet eindigen met een veel te zoet bier. Het boek geeft goede aanwijzingen en tips. Verwaarloos echter ook het belang van het op de juiste manier koken niet.

Veel mensen denken dat er in een barley wine veel donkere moutsoorten verwerkt moeten worden voor de juiste, donkere kleur, maar dat is niet het geval. Wees spaarzaam met donkere moutsoorten, maar kook lang. Tijdens het koken kleurt je wort namelijk bij. Na twee tot drie uur koken wordt de juiste kleur bereikt.

Het hoofdstuk over professionele voorbeelden geeft van een groot aantal bieren eigenschappen zoals begin- en einddichtheid, bitterheid, kleur, gebruikte mouten, hopsoorten en vergistingstemperatuur. Erg nuttige informatie als je je eigen recepten wilt ontwikkelen. Natuurlijk kun je ook de recepten gebruiken uit het hoofdstuk met recepten. Dat hoofdstuk is erg leuk, omdat de auteurs verschillende vermaarde en minder vermaarde hobbybrouwers uit met name de VS hebben verzocht om hun favoriete barley wine recept. Deze mensen worden met soms nogal hilarische omschrijvingen geÔntroduceerd. Wat dacht je van: "A.F. Allen, unemployed keg washer who we picked up outside of Burton" of "Kevin Forhan, head brewer at Big Time Brewery, left-wing radical". Bij de inroductie van het hoofdstuk staat al gemeld dat de samenstellers van de recepten zich niets gelegen hebben laten liggen aan de aanwijzingen uit de eerdere hoofdstukken uit het boek. Dat is te merken. In sommige recepten worden maar liefst 6 of meer moutsoorten gebruikt, terwijl een belangrijke tip nu juist was om de moutsamenstelling vooral simpel te houden. Dit mag de pret echter niet drukken. Bij  het lezen van de recepten krijg je gelijk zin om aan de slag te gaan.

Bijlage 1 behandelt een aantal bierfestivals in de VS speciaal gericht op Barley Wines. Minder van belang voor ons, tenzij je toevallig een keer in de buurt bent.
Bijlage 2 is een bijlage met problemen en mogelijke oplossingen. Zeer nuttig bij het brouwen van een extreem biertype als de barley wine.

Positieve punten: veel goede en diepgaande informatie over het brouwen van een toch wel moeilijk biertype dat in Nederland slecht verkrijgbaar is.

Negatieve punten: de gistkeuze wordt naar mijn idee wat te weinig aangezet. Er staan wel tips in waar je op moet letten bij het kiezen van een gist, maar dan wil ik wel weten welke gisten er dan aan voldoen. In 1998 waren er al voldoende vloeibare en gedroogde gisten op de markt. Verder is het gewoon een goed boek.

Voor wie is het boek bedoeld? Beginners, gevorderden ťn experts.

Eindcijfer boek (een rapportcijfer van 1 tot en met 10): 8,5