Even over de suiker in de flesjes...
Mijn ervaring met S-23 is dat niet heel veel suiker nodig is.
Mijn standaard toevoeging bij hogere gisten is ± 3 gram/liter, dat wil zeggen ± 1 gram per flesje van 33cl. Ik heb dit geprobeerd met twee voorgaande brouwsels (1x pils, 1 x bockbier) waarbij ik S-23 heb gebruikt, en dit resulteerde in veel schuim na verloop van tijd (± 3 mnd na bottelen), te veel mag je wel zeggen, maar het komt niet uit de flesjes zetten bij het openen. Hierbij hebben de flesjes op kamertemperatuur gestaan. Ik denk dat dit ervoor zorgt dat de gist behoorlijk actief is.
Bij de maibock heb ik daarom maar 0.6 gram (zie hieronder) per flesjs toegevoegd (= 1.8 per liter), en het resultaat is perfect. Flesje openen, inschenken en geen overtallig schuim, maar netjes 2 tot 3 cm. Bij de twee voorgenoemde bieren is voorzichtig inschenken geboden om geen overtallig schuim te laten ontstaan. Voortaan ga ik dit hanteren als ik S-23 gebruik.
Voor het toevoegen van de suiker in de flesjes gebruik ik de volgende methode:
- 30 gram in +/-110 ml water aan de kook brengen in erlenmeyer (250ml), 10 min. laten koken, en na afkoeling (tot 20 graden) is ± 100ml over.
- Per ml heb je dus 0.3gr suiker (30gr:100ml). Met een pipet doe ik 2 ml in de flesjes, dus dit komt overeen met 0.6gr suiker per flesje van 33 cl, en dit komt weer overeen met 1.8gr per liter.
Let op! men weet dat een oplossing van 30 gram in 100ml overeenkomt met een verhouding van 3 gram per liter, maar dit is slechts het suiker gehalte van het water en niet dat van wat er in het bier gaat...
Nogmaals, dit is mijn ervaring met S-23. Heeft iemand andere ervaringen of, wellicht, methoden om het CO2 gehalte op een goed peil te brengen, dan hoor ik dat graag.
